همه را فراموش کردم.برایم تمامی اسمها بیگانه شدند

                       و همه خاطرات مردند دستم را به تو می دهم قلبم را

                       به تو می دهم فکرم را نیز به تو می دهم بازوانم را به

                      تو می بخشم و نگاهم از ان توست و شانه هایم که نپرس

                      دیگر با من غریبه اند! و تمامی لحظات تو را می خواهند

                      و برای عطر نفس هایت دلتنگی می کنند.چگونه فراموشت کنم

                     تو را که از خرابه های بی کسی به قصر سپید عشق هدایتم

                     کردی.عاشقی بی قرار و یاری با وفا برای خویش ساختی.

                     و برای اشکهایم شانه هایت را ارزانی داشتی.

                     چگونه فراموشت کنم تو را که سالها در خیالم سایه ات

                     را می دیدم.و تپش قلبت را حس می کردم.و به

                      جستجوی یافتنت به در گاه پروردگارم دعا می کردم

                      که خدایا پس کی او را خواهم یافت؟!

                     حال که پیدایت کردم دلت را به من بده.فکرت را به من بده

                     و سرت را روی شانه هایم بگذار. و بگذار عطر کلماتت

                     را میان هم قسمت کنیم...

                    تقدیم به حمید عزیزم کسی که عشق با بودن در

                   کنارش برایم معنا پیدا می کند...